37 . نگاه حرام و آلوده سرانجام نگاه حرام و آلوده ، بىعفّتى است . قرآن كريم با ظرافت خاصّى ، مردان و زنان را به « غضّ بصر » يا « خوددارى از نگاه » ، فرا مىخواند و در كنار آن به پاك‌دامنى و حفظ عفّت سفارش مىفرمايد : « قُلْ لِلْمُؤْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ إِنَّ اللهَ خَبيرٌ بِما يَصْنَعُونَ وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ » « 1 » به مردان با ايمان بگو : ديده فرو نهند و پاكدامنى ورزند ، كه اين براى آنان پاكيزه‌تر است ، زيرا خدا به آنچه مىكنند آگاه است . و به زنان با ايمان بگو : ديدگان خود را [ از هر نامحرمى ] فرو بندند و پاكدامنى ورزند . بنابراين ، نگاه شهوت‌انگيز و آلوده ، خطرناك است و دورى از اين امر پر خطر ، مبارزهء جدّى مىطلبد . در اين مبارزه نيز ممكن است گاهى پيروز شود و گاهى شكست بخورد ، امّا انسان در مسير كمال نبايد نااميد و دلسرد شود ، بلكه بايد همّت كند و خويشتن‌دارى از نگاه را ادامه دهد تا در نهايت پيروز گردد . همچنين كمك‌گرفتن از نماز اوّل وقت به جماعت و مداومت بر ذكر ، در اين مبارزه ، كارساز است .

--> ( 1 ) . نور / 31 - 30